⛵️Vanuit de kajuit…

Martin en ik moeten er allebei weer even inkomen. We hebben niet al te best geslapen en zien er allebei nogal verlept uit na ons eerste nachtje op zee. Maar het mag onze zeil-pret niet drukken. We hebben wel zin in een nieuwe etappe! 

Het was ’s nachts een geklots van jewelste en dat ging overdag gewoon lekker door. De golven zijn niet eens hoog, maar op één of andere manier knallen ze tegen elkaar in waardoor er aardig wat golven over het dek heen ketsen. Ik beperk mijn bezoekjes naar beneden zoveel mogelijk omdat ik er toch wat misselijk van wordt. Als ik boven blijf gaat het een stuk beter. Martin is dus de held van ons twee. Hij kookt, maakt het ontbijtje klaar, zet tussendoor thee, doet de afwas….

Ik heb bij het krieken van de dag een vislijn uitgegooid in de hoop één visje te vangen. Ondanks de misselijkheid kan ik wel trek krijgen in een verse vis (bovendien hebben we niet heel veel vers voedsel aan boord). Jammergenoeg is dat vandaag mislukt. Ons materiaal is naar de haaien 🦈. Ik denk tenminste dat we een haai aan de haak geslagen hadden. Ineens ratelde ons molentje (ding waar we een vislijn en haakje aan hebben hangen) als een dolle, Martin probeerde het molentje vast te zetten, maar er was geen houden aan. “Trrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrr, pang”, zei het lijntje toen het razend rap het einde bereikt had. Dag aas, dag haak, dag lijn, dag vis…. Ik vind het wel een treurige gedachte dat er nu weer een meterslange vislijn in de oceaan zweeft, of erger: aan een vis hangt en dat wij dat op ons geweten hebben. Ik troost me met de gedachte dat een Kaapverdiaanse visser ons verteld heeft dat vissen slim genoeg zijn om dat haakje weer kwijt te raken. Dat hoop ik dan maar. 

We hebben vandaag niet echt ons best gedaan om heel hard vooruit te komen. We hebben namelijk het vermoeden dat we het net niet redden om op woensdag voor donker aan te komen in Bonaire. We willen in het licht aankomen. Dat betekent heel erg het gas erop, óf rustig aandoen. Dat laatste betekent: de snelheid een beetje uit de boot halen en zorgen dat we een nacht langer doorvaren om vervolgens ’s ochtends aan te komen. We denken dat dit het slimste is. Dus we hebben het tweede rif in het grootzeil laten zitten, dat vaart relatief rustig (op de golvende klotsbak na dan).

Overdag hebben we ons vermaakt met kennis vergaren over marketing strategieën, SEO en foto’s uitzoeken die we voor de website kunnen gebruiken. We hebben er vééééél. En we hebben gebeld met vrienden en ik ook nog met een vriendin. Bizar dat dat kan… zo midden op zee, ook heel fijn! We benutten de tijd ook om de reisbeschrijvingen op de website na te lopen en zo nodig aan te passen. 

📕 Logboek

🗺️ Afstand: 136 mijl

🌦️ Weer: Zonnig/ bewolkt en ’s nachts een fikse bui. Temperatuur: 24°C - 30°C

🐢 Snelheid: Gemiddeld 5.7 knopen, max. 8.7 knopen

🌬️ Wind: Oost, van 12 knopen tot 27.1 knopen. Gemiddeld 15.8 knopen

⛵ Zeilvoering: Halve wind, zeilen over stuurboord. Tweede rif in het grootzeil en genua ’s nachts gereefd. Overdag rif uit genua gehaald. 

🧭 Kompaskoers: Variërend tussen de 210º - 225º

🏍️ Motorstand:  6539 - 6539 = 0 uur op de motor 

🍽️ Uit de kombuis:

Ontbijt: De laatste bruine broodjes met kaas, jam en chocopasta

Lunch: Yoghurt, fruitsalade en alwéér een stuk abrikozen-pruimentaart

Diner: Pasta met groentesaus en klein beetje sla.