Ach die prachtige zonsondergangen... Wat heeft de natuur toch een boel pracht voor ons in petto!

👫 Crew nieuws: En ja hoor, we hebben de boekhouding van 2025 in ‘kannen en kruiken’. We nemen ons ieder jaar voor om alles netjes bij te gaan houden zodat we alle paperassen meteen op orde hebben zodra we de formulieren van de belastingdienst voor de inkomstenbelasting binnen krijgen. Ook dit jaar is er weer iets mis gegaan met dat voornemen 😬. Dus waren we genoodzaakt om ons zo’n 5 dagen in de boot te ‘begraven’ om alsnog allerlei bonnetjes te scannen en vooral alle gegevens ‘in te kloppen’ in ons excel bestand. Donderdag zijn we eeeeindelijk klaar en dan is het tijd voor nog een paar leuke dagen, vinden we.

Martin heeft een beetje 'tabak' van al het overtikken van de gegevens uit de boekhouding in een excel-bestand. Dat moet 'ge-automatiseerder' kunnen, volgens Martin. Dus gaat hij aan de slag met een eigen automatiseringsklus en ontwikkelt een eigen geautomatiseerd boekhoud-systeem.

Voordat we naar de British Virgin Islands vertrekken spreken we graag nog een keer af met Marjolijn en Duco, die met hun boot De Blauwe Zwaan (die inmiddels wit is) op de kant liggen in Philipsburg. Ze hebben een rif o.i.d. met de kiel geraakt en dat heeft waterschade opgeleverd. De kiel moest er helemaal af en dat had nogal wat voeten in aarde. Marjolijn en Duco vinden het wel fijn als we hun kant op komen, zij hebben nog veel klussen op het lijstje staan voordat de boot weer het water in kan. Wij vinden het leuk om nog een keer het dollarbusje te pakken en polshoogte te nemen bij de boot van Marjolijn en Duco. Hun boot ligt er onze optiek weer heel mooi bij. We proosten op een succesvolle te-water-lating, eten samen roti bij een straattentje in Philipsburg en genieten van een ijsje toe. Heel leuk om elkaar weer te zien en spreken. Dit zijn de cadeautjes van het zeilersbestaan! Na ons bezoek aan Marjolijn en Duco bezoeken we nog even de overblijfselen van Fort Amsterdam voordat we het dollarbusje terug pakken naar Simpson Bay. Ik blijf het een raar en bizar idee vinden dat de Nederlanders (en andere Europeanen) een paar honderd jaar geleden zich het recht toe-eigenden om landen goed- of kwaadschiks in te nemen, gewoon zomaar…omdat ze vonden dat zij er recht op hadden. Waar haalden ze dat ‘recht’ vandaan vraag ik mij af?

Uitkijk op Philipsburg vanuit Fort Amsterdam (heel origineel waren ze vroeger niet met het geven van namen aan de Forten).

Philipsburg

Behalve Marjolijn en Duco willen we ook Catharina en Marco graag nog een keertje zien. We gaan falafel eten bij de favoriete Shawarma tent van Marco en Catharina en spelen nog een keertje pool. Martin en ik verliezen 😭, maar eerlijk gezegd mag dat de pret niet drukken. We genieten van de avond samen! 

Zaterdagmiddag vervangt Martin de gebroken VHF antenne boven in de mast voor een nieuwe. Jammergenoeg past ie niet en dat betekent: tot maandag in Simpson baai wachten en nog niet kunnen vertrekken. Maandagochtend kan Martin nieuwe onderdelen halen bij Budget Marine waarmee hij de antenne alsnog op de mast kan vastzetten. We hebben geen idee hoe de antenne gebroken kan zijn. Misschien is er een vogel tegenaan gevlogen? We snappen nu in ieder geval wél waarom het marifoon-contact met havenmeesters zo moeizaam verloopt de laatste tijd 😉. 

Ons plan om zondag te vertrekken valt in duigen vanwege de niet-passende antenne. We besluiten om van de nood en deugd te maken en bij Maho Beach opstijgende en dalende vliegtuigen te gaan spotten. Dit strand in St. Maarten staat bekend om de vliegtuigen die heel erg dicht over het strand vliegen en vlakbij het strand opstijgen. Martin en ik vinden het een reuze grap om alle mensen te bekijken die zich in allerlei poses (laten) fotograferen terwijl de opstijgende en dalende vliegtuigen ons om de oren vliegen. Als we eindelijk zo ver zijn om ook een filmpje te gaan maken van een opstijgend vliegtuig staan we ‘eerste rang’. Dat blijkt bij nader inzien niet zo’n heel goed idee te zijn. De ‘wind’ van het opstijgende vliegtuig gaat onverwacht zoooo ongelofelijk hard (dom,dom,dom), dat ik letterlijk onderste boven over het strand geblazen wordt. Ik hou er een gezandstraalde wang en wat pijnlijke schouders aan over. Bij Martin vliegt zijn (net nieuwe) zonnebril van zijn hoofd, en deze verdwijnt zo de zee in (en neeeeee, hij komt niet meer terug). Nog een mazzel dat hij zijn mobiel wel kan vasthouden. Jut en Jul zijn weer op dreef, zullen we maar zeggen. Ik vind dat we een avontuur beleefd hebben, Martin ziet het wat minder rooskleurig en baalt vooral dat hij het gepresteerd heeft om binnen twee weken zijn nieuwe bril op sterkte kwijt te raken. We wandelen een beetje confuus weer terug naar onze dinghy en zijn het met elkaar eens dat dat een behoorlijk domme actie van ons was. 

De vliegtuigen vertrekken en stijgen op in onze water-rijke achtertuin.

Logboek

⚓️ Op anker in de Simpson Bay Lagoon - St. Maarten NL.

🌦️ Weersomstandigheden: Zon en bewolking wisselden elkaar af en elke dag wel een paar buien Temperatuur tussen de 26℃ - 30℃.

🌬️Windrichting en windkracht: Het heeft de hele week hard gewaaid in de baai! Oostzuidoost 15-25 knopen. De wind blies er weer lekker over heen.