📍 Van Velas (São Jorge) naar Angra do Heroísmo (Terceira).
🗓 Dinsdag 17 juni – dinsdag 24 juni 2025.
Onderweg wel een walvis gespot.
Onze tocht van Velas naar Angra do Heroísmo was er eentje in de categorie 'zen zónder zeil'. Er stond nauwelijks wind, dus we hebben bijna tien uur lang op de motor gebromd. Niet echt flitsend, maar wel effectief. Het zat er niet in om op een beter weervenster te wachten, want er stond een huurauto in Terceira op ons te wachten (voor onze twee gezellige reisgenoten Marijne en Jessie en ons). We wilden ook Terceira nog graag samen verkennen vóór we hen op vrijdag 20 juni weer zouden uitzwaaiden op het vliegveld.
Op Terceira worden we opnieuw omringd door bermen vol bloeiende hortensia’s, koeien, koeien en nog eens koeien, prachtige uitzichten en geweldige picknickplekken. Vanuit de haven wandelen we twee keer naar onze favoriete ijssalon “op de hoek”. Hier worden, naast crêpes en wafels, ook bijzondere ijssmaken geserveerd. Jessie waagde zich dapper aan een bolletje kaas-chocolade (ja, echt!). Dat was volgens Jessie: "best oké, maar niet voor herhaling vatbaar". Pistache daarentegen? Dat was 😋😋😋!
Onze geplande wandeling naar een oude vliegtuigcrash wilden we combineren met een lunch bij Quinta do Martelo – een bijzonder landgoed met traditionele keuken, boerderij en prachtige tuin. Alleen… bleek het menu voor ons als vegetariërs wat minder uitnodigend. Gelukkig maakte de locatie zelf álles goed.
Daarna gingen we op pad naar het uitzichtpunt Miradouro da Serra de Santa Bárbara, waar we naar de Aviocar-wraklocatie wilden wandelen. In 1978 stortte hier een CASA 212 Aviocar neer in slechte weersomstandigheden. Alle drie de bemanningsleden kwamen om.
Martin was goed voorbereid op de hike, maar de rest van ons... niet helemaal. De hele week hebben we bijna permanent in onze sportieve wandeloutfit gelopen, klaar voor avontuur, zeg maar. Maar dit keer hadden we ons meer voorbereid op 'leuk lunchen'. We hadden de stevige wind en het moerasachtige bosgebied behoorlijk onderschat. Glibberig, modderig, soms bijna ondoordringbaar!
En ik? Ik (oeps) was onderweg niet bepaald het zonnetje in huis 😬. Meerdere keren liet ik Martin, Marijne en Jessie weten dat ik er weinig vertrouwen in had dat we dat vliegtuig ooit zouden vinden. Tja, niet mijn beste moment 🫣. Hier was ik even geen 'fijn mens' geloof ik.
Gelukkig kwamen we er toch, na anderhalf uur klauteren, puffen en volhouden. Enerzijds een trieste, bizarre plek, en daarnaast voelde het óók als een overwinning dat we er samen waren gekomen. De terugweg leek zowaar korter. Het werd meteen ook onze laatste gezamenlijke activiteit met Marijne en Jessie. Vrijdag zwaaiden we ze op het vliegveld uit 😥😥.
Op vrijdag begon ook het bruisende, 10 daagse, Sanjoaninas-festival in Angra, geweldig! Martin en ik hebben genoten van de optochten, slingers in de straten, optredens, eettentjes, sangria, regatta’s en ander vertier. Maarrrr eerlijk gezegd hebben we het óók heel bescheiden gehouden. We hebben alwéér een to-do lijst: boekhouding bijwerken, RVS poetsen, de motor een beurt geven, de naaimachine tot leven wekken... én we wilden ook nog heel graag een laatste kop koffie drinken met medezeilers Sjuul en Erik van de Aegir, en Marieke en Tjeerd van de Ella. Zij zetten koers richting Nederland. Heel jammer dat we elkaar voorlopig niet meer tegenkomen, maar ja, zo gaat dat met het leven op zee.
📓 Logboek
🌡 Temperatuur: 18–22℃
☀️ Weer: Overtocht: zonnig 🌞 | Overige dagen: afwisselend zon, wolken en hier en daar een bui
🌬 Wind: Tijdens de overtocht 2–8 knopen | Dagen erna: soms stevig briesje!
🌊 Zee: Heerlijk rustig
⛵️ Zeilvoering getest: Genua, grootzeil, stormfok, genaker... maar helaas, de wind had een snipperdag
🧭 Motoruren: 8 uur (stand: 6182)
🐬 Gespot: Een dolfijn én een walvis – maar wel ver weg 😭
⏰ Vertrek: Dinsdag 17 juni om 06.00 uur | Aankomst: 16.30 uur