Krekel orkest.

We zijn gisteravond getrakteerd op fantastisch getjilp van, ik denk, duizenden krekels. De baai bij Deshaies wordt omringd door struikgewas en blijkbaar is dit een paradijs voor krekels. Wij hebben het nog niet eerder zo 'oorverdovend' meegemaakt in ieder geval.

Als we zondagochtend wakker worden is onze koning jarig. We besluiten de dag koninklijk te starten: hardloopschoenen aan, de dinghy in, en hup naar de wal. Onderweg duikt er ineens een schildpad vlak voor ons op. Het beestje komt boven voor een slok lucht. We minderen meteen vaart en varen zachtjes verder, na deze bijna-botsing met de kleine 🐢.

Eenmaal aan wal kiezen we een wandelroute die in de NavilyApp als "adembenemend mooi" wordt beschreven. Nou... adem benemend was het wel, maar vooral omdat we over een rotsachtig, glibberig pad ploeteren met weinig uitzicht. We hebben dit soort paden inmiddels vaker bewandeld. Ook in Martinique en Guadeloupe kwamen we vaker op deze paden terecht— en inmiddels weten we: dit is niet ons favoriete type natuurschoon. Bovendien kunnen we op dit soort paden helemaal niet 🏃‍♂️. Gelukkig wacht aan het eind van het pad een beloning: een verlaten zandstrand met mangrovegebied. Prachtig! Lucht, ruimte en uitzicht. We worden er meteen weer vrolijk van.

⛵️ Buien en onstuimige golven

Op de terugweg besluiten we dat we vandaag verder willen varen. De botanische tuin in Deshaies laten we ongezien liggen 😢. Montserrat ligt op ons te wachten, en met de wind in de rug zou het een mooi tochtje kunnen worden in de richting van St. Maarten. We willen alvast mijlen maken. We vertrekken om 9.15 uur, en hijsen meteen het grootzeil. Dat doet de eerste uren nog niet zoveel achter het eiland, dus we motoren wederom meer dan ons lief is. Als we de noordpunt ronden, schuift ook meteen het eerste buienfront over ons heen en krijgen we te maken met flinke golven. We hadden een rustig tochtje verwacht met de wind in de rug, maar de golven slingeren de boot zo heen en weer dat er van rustig zeilen geen sprake is. Windvlagen, regen, zon, weer regen. We zijn er maar druk mee... Zeil inrollen, uitrollen, voorzeil uitbomen — of toch maar niet. Reven, ontreven, reven. Het houdt ons uren bezig. Een mooie opwarming voor onze tocht naar de Azoren. Montserrat ligt al aan de horizon, maar het lijkt wel of het eiland zich pas laat zien als wij dat écht verdienen.

🌫 Montserrat: mysterie & stilte

Gelukkig wordt de deining veel minder als we naast het eiland varen. Hierdoor kunnen we eindelijk wat rustiger zeilen. Het eiland oogt anders dan we gewend zijn: stil, verlaten en bijna onwerkelijk leeg. We lezen ons (enigszins laat) in: de helft van het eiland is verboden gebied sinds de vulkaanuitbarstingen tussen 1995 en 2013. We twijfelen over de ankerplekken — de eerste lijkt middenin de Exclusion Zone te liggen. De tweede ligt naast het kantoor van de 'Customs, Immigration en Health', dan is meteen duidelijk dat we buiten kantoortijd aan zijn gekomen 😳.

Dus varen we door naar de derde en laatste ankerplek van het eiland. We hebben mazzel. We liggen beschut, de deining is minimaal en het uitzicht grandioos. Alleen… die grote politieboot op 400 meter afstand houdt ons bezig. Gaan ze langskomen? Gaan we een uitbrander krijgen voor het niet inklaren? Geen idee. Voor nu is het vooral: rust. En morgen zien we weer verder.

Logboek 🗓 zondag 27-04-2025

🌡 26°C

⛅️ Half bewolkt, soms flinke buien

🌬 Oost-noord-oost 5-15 knopen

🌊 Eerst rustig, daarna onstuimige golven van 1,5 tot 2 meter, naast eiland weer rustig

🧭 Voor de wind (150º)

⚓️ Vertrek Deshaies 09:15 uur | Aankomst Rendezvous Bay (op anker): 17:00 uur

📍 46 zeemijlen