Waar zijn we nu? Sopers Hole, Tortola (BVI)


🏃‍♀️ Aan boord: Wandelen, rennen en bergopwaarts hijgen

De eilanden hier zijn klein, maar de bergen zijn dat zeker niet. Ik begon de dag met een "hardlooptochtje" van zo’n 8 kilometer, al moet ik toegeven dat het meer een ren-wandel-combinatie was. Die bergen waren stijl! Ik klom zo’n 500 meter omhoog en daalde ze ook weer af, dus misschien is dat mijn excuus voor al dat wandelen. Buiten adem? Absoluut. Maar ik vond het superleuk om het eiland zo te verkennen! En na een paar kilometer zag ik Road Town (de hoofdstad, of liever gezegd: het hoofddorp) al liggen. Had ik ernaartoe gekund? Ja. Wilde ik dat? Nee.


A

Road Town ligt er lonkend bij... Toch maar niet 🏃‍♀️ teveel extra hoogte meters 😅.


Ik merk dat we niet per se alle highlights hoeven te zien (en dat is nogal een uitspraak voor mij 🫣). Wat we zien is al leuk genoeg…. Alhoewel: Ik stelde Martin wel voor om naar het Sage Mountain Nationaal Park te gaan en de hoogste berg te beklimmen. Martin had echter een beter plan: een wandeling langs de kust in het zuidwesten van het eiland. We houden allebei van uitzicht en ruimte en zijn wat minder bos-freaks. (Wij willen de horizon zien.)

Dus ging ik overstag. We lichtten het anker, voeren drie baaien verder en pikten een mooring buoy op. Niet goedkoop: $40 voor een nacht. We zouden ook gratis kunnen ankeren, maar we vonden de ankerplek hier te diep (20 meter). Als er dan toch iets misgaat met het anker of er ligt een onzichtbare rots, zijn we de pineut. Dus kozen we voor de veilige optie.


🥾 Sopers Hole: Wandelen, colaatjes en respect voor de lokale ondernemers

Sopers Hole oogt gezellig: een klein haventje vol boten aan boeien. Na de lunch trokken we onze wandelschoenen aan en genoten we van Martins 8,5 kilometer route, met mooie uitzichten en een leuke strandbar onderweg bij Smuggler’s Cove, voor een colaatje. Wat een leuke manier om de eilanden te leren kennen! Vroeger… zo rond de 17e en 18e eeuw was Smuggler’s Cove een piraten paradijs (als we AI mogen geloven 😉). Het ondiepe rif, de beschutte en afgelegen baai was de perfecte schuilplaats voor beruchte piraten (zoals Blackbeard) en smokkelaars. Dit was één van die plekken waar schepen opgewacht werden en smokkelwaar aan land werd gebracht.


Barretje bij Smuggler's Cove.


Nu is er van de piraterij niet veel meer te merken. Het is een idyllische baai die nog niet overspoeld is door toeristen. De strandbar heeft geen stromend water en geen elektriciteit. Toch weten ze maaltijden op tafel te toveren en koude drankjes te serveren. Respect! Al dat gesleep met ijsblokjes voor acht koelboxen en het afwassen van vette borden… 🫣👊. Wij doen ze het niet na.


💭 Reflectie: Geluksvogels op zee

Deze wandeling herinnert ons eraan: we zijn enorme geluksvogels. En het is heerlijk om af en toe de boot af te gaan en de energie van het land te proeven. Dat geeft meteen een andere dynamiek. Een cadeautje!


Een soort Caribische 'Anton Pieck" afbeelding ergens langs de kant van de weg.


📜 Logboek

🌍 Vertrek: Tortola - Brewers Bay 10:07 uur

📍 Aankomst: Tortola - Sopers Hole, aan een boei, 12:00 uur

🌦️ Weer: Zon, bewolking en buien wisselen elkaar om de beurt af (raampjes gaan ’s nachts nog steeds een keer dicht). Temperatuur: 24°C - 30°C.

🗺️ Afstand: 7 mijl

🐢 Snelheid: Gemiddeld 4,0 knopen, max. 6.5 knopen

🌬️ Wind: Oost, van 12 knopen tot 34 knopen. 

⛵ Zeilvoering: Gereefde genua, grotendeels voor de wind. We hielden het grootzeil in om mobiel te blijven, de wind was hard genoeg om ons met één zeil de goede kant op te blazen.

🔧 Materiaal stress: Vandaag zonder kleerscheuren doorstaan.

🍽️ Uit de kombuis:

Ontbijt: Creamcrackers met kaas en jam

Lunch: maaltijdsalade

Diner: Pizza  

Lekkers: Appelcake gebakken.