💡 Nice to know… of misschien ook niet 😉.
Het was me wederom het nachtje wel…
De prachtige sterrenhemel, aan het begin van mijn nachtwacht, hield het na 10 minuten al voor gezien. Zwarte wolken kwamen steeds dichterbij, en ja hoor, wederom een plens regenwater in de kuip én op mijn bolletje. Natuurlijk ging dat gepaard met flink aanwakkeren van de wind én na de bui, met het wegvallen van de wind. Dat, wegvallen van de wind, had ik wat langer moeten verdragen, maar geduld is de laatste dagen niet mijn sterkste kant. Ik wilde het voorzeil inrollen omdat het stond te klapperen. Jammer maar helaas, het zeil had wederom een eigengereid momentje en wilde, nadat ik een stukje had ingerold, NIKS meer. Het wilde niet in én niet uit. Blêhhh. Ik viste Martin uit zijn bed en vroeg om hulp. Ook Martin kreeg het zeil niet in en uit. Na lang uitproberen lukte het Martin eindelijk om de trommel met de hand te draaien. Gelukkig & balen tegelijkertijd! Fijn dat ie ingedraaid is, balen dat ie zoveel problemen geeft. Dat heeft impact op onze voortgang. We konden de genua en stormfok onder de huidige omstandigheden al niet uitbomen, en daarmee dus ook niet goed voor de wind varen. Als je denkt: Waarom volgen ze toch zo’n vreemde slalom route….? Tja, dat is dus om de wind nog enigszins in beide zeilen te houden, soms lukt het om 140º te varen, maar over het algemeen is 130º - 135º het maximaal haalbare. Nu lijkt het er toch echt op dat we de genua helemaal niet meer kunnen gebruiken.
Dus hebben we de stormfok maar weer van stal gehaald. Onder de huidige omstandigheden is het niet echt een prettig tweede zeil. De wind blijft er niet in dus hij klapt bij iedere golf in en vervolgens weer met veel getril en herrie uit als we van de golf afrollen. ’s Middags hebben we de stormfok weggehaald, we zijn bang voor nog meer materiaal schade. Dan maar iets later aankomen in Martinique en met alleen het grootzeil varen. We schommelen daardoor nog meer op de golven, het voordeel is wel dat het gemakkelijker wordt om de koers te volgen, ook al zijn we, met maar één zeil, nóg slomer dan voorheen.
Aan het einde van de dag kregen we een bericht van de ‘takel-service’ in Martinique dat we er tóch in en uitgehaald kunnen worden binnen het door ons gewenste tijdschema 😊. Ik kan de super aardige havenmeester in St. Maarten dus weer afzeggen. Betekent in ieder geval dat we komende week het roer én de stag waarschijnlijk weer goed kunnen oplossen 🍀.
Martin in de weer met de zeilen…
⏰ Dag 13 van de overtocht Kaapverdië - Martinique.
⌚️ Voorspelde mijlen to go en verwachte aankomsttijd: 622 NM - volgens Predict Wind nog steeds 19 januari 😊.
🌦️ Weersomstandigheden: Geen maan te zien vanwege de bewolking. 🌦 24℃ - 30℃, ’s nachts paar buien. Overdag heerlijk weertje!
🌬️ Windrichting en windkracht: 12 knopen - 28 knopen oost (en ’s nachts even oost-zuid-oost). Gem. 16 knopen.
🌊 Golven en omstandigheden op zee: Golven van 1.5 - 3 meter.
🧭 Kompaskoers: variërend van 275º tot 292º.
🗺️ Aantal mijlen: 124 mijl in 24 uur
🐢 Gemiddelde snelheid: 5 knopen
🏍️ Motorstand/motoruren: 6420 uur - 6422 = 2 uur op de motor
⛵️ Zeilvoering: Bakstag wind, stuurautomaat op windvaan 115º-150º BB/SB/BB. Begin van de nacht alles gereefd. ’s Ochtends 1 rif uit grootzeil + stormfok. Rond 16 uur zeil weer naar BB en stormfok opgedoekt.
🛠️ Materiaal stress: ff niet ;-).
👫 Crew: Wonderbaarlijk dat we midden op de oceaan e-mails kunnen versturen en materialen kunnen bestellen.
🍵 Eten & drinken: Crackers bij ontbijt, als lunch aardappelsalade, koffie met de gemberkoekjes van Martin (die zijn nu op) tussendoor en pompoensoep met een colaatje (en Martin heeft ’s avonds de chocolade ontdekt tijdens mijn slaapdienst ;-)).