⏰ Dag 3 van de overtocht Kaapverdië - Martinique

🌍 Ergens op de Atlantische Oceaan

📍 Bestemming: Martinique

⌚️ Voorspelde aankomsttijd: 1889 NM voordat we de weer modellen hadden ingelezen. Vervolgens stond er, na het inlezen van de nieuwe weersvoorspellingen 2329 mijl 😱. Aiai, daar hadden we slechte zin van. Ineens moeten we 450 mijl extra varen? Na een herberekening, waarbij we hogere golven en meer wind trotseren, hebben we gelukkig weer een gunstiger uitkomst. Nog zo’n 1855 NM voor de boeg. 

🌦️ Weersomstandigheden: 🌤21℃ - 26℃ en de maan gaat weer richting eerste kwartier

🌬️ Windrichting en windkracht: 8 knopen - 16 knopen oostnoordoost

🌊 Golven en omstandigheden op zee: Golven van 1,5 - 2,5 meter.

🧭 Kompaskoers: 270º en 295º

🗺️ Aantal mijlen: 130 mijl in 24 uur

🐢 Gemiddelde snelheid: 5 knopen

🏍️ Motorstand/motoruren: 6416 uur - 6418 = 2 uur op de motor

⛵️ Zeilvoering: Grotendeels voor de wind gevaren, automaat op windvaan 120º-160 º. ’s Nachts vanaf 04.00 uur zonder genua gevaren vanwege onmogelijk geklapper van de zeilen door te weinig wind. Grootzeil volledig naar buiten aan bakboord. ‘s Ochtends geprobeerd genua aan stuurboord uit te bomen, maar dat lukte niet. Daarna nog een keer, weer geen succes. Twee keer lichtweerzeil geprobeerd, evenmin een succes. Klappert veel te hard. 

🛠️ Materiaal stress: Leuvertje van het grootzeil is kapot. Waarschijnlijk door de harde klappen van de wind/golven. Speling op het roer zit er nog steeds. Navigatielichten wachten nog op een beurt. De vallen zaten vast bovenin de furler van de stormfok, maar die konden we gelukkig van beneden af weer los krijgen. Het zonnepaneel levert ineens geen stroom meer. Hoe dan?

👫 Crew: Martin en Lisa - We hebben de avond en nacht verdeeld in twee nachtwachten van allebei zes uur.

🍵 Eten & drinken: Broodje, macaroni salade, laatste stukje appelcake en weer een visje aan de haak. Nu met komkommersalade. 

 💡 Overige wetenswaardigheden

’s Nachts is het best koud. Martin heeft gewoon zijn zeilpak aan als hij wacht heeft. Ik heb inmiddels twee joggingbroeken over elkaar aan en mijn zeiljas. Martin en ik hebben beiden erg slecht en kort geslapen want de zeilen klapperden dat het een lieve lust was. Om de koers enigszins te houden moeten we eigenlijk op zo’n 140º varen, maar dat is een zeer onplezierige koers als de wind onder de 12 knopen zakt. Het grootzeil zit dan teveel voor de genua waardoor het zeil bij iedere golf de wind verliest en het zeil met donderend geraas in- en vervolgens weer uitklapt. Dit geeft ongelofelijk veel herrie op de lijnen, karren en zeilen. Martin en ik krijgen er allebei buikpijn van en het lukt ons geen van beiden om er doorheen te slapen. Gelukkig heb ik een mooi boek om de nachtelijke uren te doden: De kraanvogels vliegen naar het zuiden. Het is een roman over de 89-jarige Bo, die volgens zijn zoon Hans niet meer voor zijn hond kan zorgen. Ik heb het boek gedownload in de app VoiceDream en dan leest de computerstem Xander het boek aan mij voor. Wat een geweldige uitvinding is dat! Martin en ik luisteren al zo’n 15 jaar op deze manier naar boeken en hoewel het minder ‘intens’ is dan zelf een boek lezen en soms wat onduidelijk vind ik het écht een fantastische verrijking van mijn leven.